+2013.03.02+
...เป็นไดอารี่ที่เล่าข้ามปีมากๆ Foot in mouth...
(ไม่ต้องห่วงนะ อินเนอร์ยังเกือบเต็ม!!)
 
หลังจากที่เท้าแตะแผ่นดิน รอผ่านด่านตม.
สิ่งที่เด็กโซเชี่ยลอย่างเราๆทำกันก็คือ 'เช็คอิน' ค่ะ
ไวไฟฟรี ไวไฟแรง ต้องเกาหลี
(แต่บางที่เท่านั้นนะ Cry)
 
และนี่คือภาพประกอบค่ะ 55555
 
ชุดไม่เว่อร์นะ อุณหภูมิ -3 เอาไม่อยู่นะ T^T
คือแมร่ง... หนาวเข้ากระดูกอ่ะ
 
เอนทรี่ก่อนๆบอกไปแล้วว่ากลัวตม.
แต่จริงๆตม.ไม่ใช่สิ่งที่น่ากลัวอะไรเลยนะ ฮ่าๆ
เราก็ยื่นเอกสารไป เค้าก็ดู
พอเราเดินไป ...เห๊ย เค้าเรียกเราว่ะ! Sealed
ตกใจนะ ก็เดินกลับไปหาเค้า ปรากฏเค้าขอดูหนังสือรับรองจากม.คยองฮี
เอ้า... ก็ยื่นให้แต่แรกทำไมไม่ดูฟระ? = =
สรุปก็ไม่มีอะไรค่ะ ผ่านตม.ได้ด้วยดี ฮี่ๆ
 
ออกมาก็เจออ.จากม.คยองฮีชูป้ายรอรับอยู่
ทักทายกันเสร็จอ.ก็พาไปขึ้นบัสเพื่อไปยังคยองฮี!~
แต่ตอนไปขึ้นบัสเนี่ย อาจอชีคนขับเค้าจอดบัสตรงที่ห้ามจอดเลยมีเรื่องกับเจ้าหน้าที่สนามบินจิ๊ดนึง
(จิ๊ดนึงแบบที่เด็กไทยอย่างเราผวาล่ะค่ะ Foot in mouth)
 
จากอินชอนถึงคยองฮีใช้เวลาประมาณชั่วโมงครึ่ง
ตอนแรกที่ขึ้นรถมานี่สวรรค์สุดๆ คือข้างนอกหนาวแบบจับจิต แต่ในรถนี่อุ๊นอุ่น
เลยถูกจริตกับเด็กเมืองร้อนอย่างเราๆ
แต่นั่งๆไปไม่ไหวค่ะ ไม่ได้เมารถนะ แต่คือร้อน Foot in mouth
เซาน่ารึเปล่าก๊ะ? ร้อนยังกะเมษาเมืองไทย
 
 
วิวข้างทาง ถ่ายตามประสากล้องมือถือจะถ่ายได้ Cry
 
นั่งรถพอเริ่มเบื่อก็มาถึงม.คยองฮีแล้วค่ะ
อันดับแรกก็ไปติดต่อเรื่องหอพัก แต่ดั๊นเกิดปัญหา
เจ้าหน้าที่หอพักดันไม่อยู่ เพราะวันนั้นเป็นวันเสาร์ เค้าจะเข้ามาตอนบ่าย
เอาสิทีนี้ จะทำยังไงกับสัมภารก(?) อยากพักผ่อนด้วยเพราะนอนไม่หลับตลอดไฟลท์ Frown
แต่ก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากรอ ซอนแซงนิมก็เลยฝากกระเป๋าเดินทางของพวกเราไว้กับคุณลุงดูแลหอ
แล้วก็พาเราออกไปหาอะไรกินแถวๆหน้าม.
 
แต่คุณพระ... กว่าจะฝ่าไปถึงหน้าม.ได้นะ ต้องข้ามเขาเป็นลูกๆ!!
ตอนแรกก็ไม่หิวเท่าไหร่หรอก พอข้ามเขาเท่านั้นแหละหิวเลย TT
และเนื่องจากยังเป็นช่วงเช้าอยู่ บวกกับเป็นวันเสาร์ด้วย ร้านต่างๆเลยยังไม่ค่อยเปิดกัน
อาหารมื้อแรกที่เกาหลีเลยเป็นฟาสต์ฟู้ด เอวัง...
 
พอกินเสร็จก็นั่งคุยกัน อ.เลยให้เราจ่ายค่าเรียนเลย จะได้รีบไปดำเนินการให้
เท่านั้นแหละ โอ้ ก็อด!! ฉันลืมเงินไว้ที่กระเป๋าเดินทาง!!
คือแยกเงินไว้เป็นส่วนๆ แต่ลืมนึกไปว่าเป็นคนขี้ลืม
เหมือนจะขำนะ แต่จะร้องไห้ Tongue out
คราวนี้จะทำอะไรใจก็พะวง ห่วงเงินก้อนนู้น
เรื่องจ่ายเงินค่าเรียนน่ะไม่ใช่ปัญหา คือมีเงินติดตัว แต่โมโหตัวเองที่ไม่รอบคอบ
ใจมันอยากจะกลับหอไปหาเงิน~
 
กินข้าวเสร็จ คุยเสร็จ จ่ายเงินเสร็จ ...มันก็ยังไม่บ่ายซักทีอ่ะ = =
อ.เลยพาไปคาเฟ่ในม.คยองฮี ชื่อร้าน Cellar
เป็นคาเฟ่ของคณะการโรงแรม ดูดีทีเดียวเชียว
แล้วอ.ก็เลี้ยงเครื่องดื่มคนละแก้ว คือมันเป็นธรรมเนียมของเค้านะ
เมนูเครื่องดื่มอย่างแรกที่ได้ลิ้มที่เกาหลีคือ 녹차라떼 หรือชาเขียวนมร้อนนั่นเอง
ฟินกว่าเมืองไทยเยอะ ชาเขียวเป็นชาเขียวอ่ะ รสชาติแบบนี้หายากส์~
 
ชาเขียวของแจ้~ ฟินนนน Cry
 
พอใกล้ๆบ่ายก็กลับไปที่หอพัก คนเกาหลีเค้าตรงต่อเวลานะ มาก่อนเวลาด้วยซ้ำ
ติดต่อเรื่องหอพักเรียบร้อยก็แยกกันไปห้องของตัวเอง
ห้องของแต่ละคนไม่ได้อยู่ใกล้ๆกันนะ แล้วมีบางคนต้องไปอยู่กับเมทที่อีก
คือเรามากัน 6 คน ก็จับคู่กันไว้ ส่งเรื่องมาให้เค้าว่า คนนี้ขอพักอยู่กับคนนี้นะ
แต่พอถึงเวลาจริงห้องมันไม่ว่างไง ก็เลยต้องกระจายกันไปบ้าง
เราได้อยู่ห้องเดียวกับมุก ป้าอ้นได้อยู่กับป้ากิ๊ฟ โอไปอยู่กับเมทคนจีน
ส่วนแคทไปอยู่กับเมท... มาจากไหนนะ โคลัมเบีย? คือจำประเทศเค้าไม่เคยได้ 55
 
ในที่สุดก็ได้เวลาพักผ่อนก่อนจะออกมาเจอกันอีกครั้งตอนเย็น
โอ้โห... หอพักเค้าเริ่ดมากอ่ะพูดเลย อย่างกับโรงแรม ตื่นตาตื่นใจ 55555
 
วันนี้มีนัดกับเพื่อนที่มาเรียนต่อที่นี่แถวๆฮงแด เลยพากันไปซื้อ T-Money ก่อน
เพราะดูจากแพลนแล้ว ...เดินทางเยอะแน่!! 55
ตรงข้ามกับหอพักมีเซเว่นอยู่ เลยไปซื้อที่นั่น แต่... เด็กไทย 6 คนที่ภาษาเกาหลีไม่แข็งแรง
พยายามจะซื้อ T-Money ดันโดนเหวี่ยงค่ะ!!
ดีนะ ฟังไม่รู้เรื่อง ก็เลยคุยกันขำๆว่า เออ น่าทำอย่างเรื่อง 'กวน มึน โฮ' เนอะ
ยิ้มสยามแล้วด่าเนียนๆว่า 'ไอ้เ_ย' Surprised
เราไม่โกรธเจ๊หรอก แต่คือ... ดูหน้าพวกกรูนิดนึง ต่างชาตินะต่างชาติ - -
ภาษาอังกฤษเจ๊ก็ไม่ยอมพูด วู้!!
 
มีเรื่องกับอิเจ๊พอหอมปากหอมคอก็ออกเดินทางไปฮงแดค่ะ
การเดินทางสะดวกมาก คือรอรถมันหน้าเซเว่นนั่นแหละ
จะมีบัสเล็กๆที่มีปลายทางเป็นสถานี Hoegi
มีสายเดียว แต่แค่ยืนรอให้ถูกฝั่ง
การจ่ายเงินก็ง่ายมากแค่เมื่อคุณมี T-Money คุณก็ติ๊ดมันไปสิ!
ระยะทางจากหอไปถึงสถานีน่ะไม่ไกลหรอก แต่พวกหนูไม่รู้ทาง
เลยพึ่งรถบัสก่อน วันต่อๆไปก็เดินกันสบาย~
 
T-Money นี่ดีนะคะ สะดวกมาก อยากให้เมืองไทยมีบ้าง
(ฝัน~)
 
ไปถึงสถานี (ต่อไปขอเรียกยอก |역| ได้มั้ย? คือขี้เกียจพิมพ์ 55)
ก็ดูแผนที่นิสนุง คือปกติแค่นั่ง BTS MRT ก็ต้องดูอยู่แล้วถูกป้ะ
แต่นี่เกาหลีไง ครั้งแรกไง ดูไปทำหน้างงไปก็ไม่อายอ่ะ Embarassed
ขึ้นจากสถานี  Hoegi (회기) ไปเปลี่ยนสายที่สถานี City Hall (시청) แล้วไปลงที่ Hongik Univ. (홀대입구)
 
ถ้าใครเคยเห็นแผนที่สายรถไฟใต้ดินเกาหลีแล้วอาจจะงงมาก
ใช่ค่ะ ตอนแรกก็งงเหมือนกัน แต่พอขึ้นบ่อยๆก็เลิกงง ^^
 
เอามาแปะให้ดูค่ะ อิอิ
 
นัดกับเพื่อนไว้ที่แถวๆฮงแดยอก ก็ยืนเล่นรอแถวๆนั้น ดูนั่นนี่ เม้าท์นี่โน่นไปเรื่อย
เราก็พยายามติดต่อเพื่อนเกาหลีเพื่อจะนัดเจอกัน แต่ไวไฟไม่อำนวย
(บอกแล้วไวไฟมีเป็นที่ๆ Frown)
เลยขาดการติดต่อไป จนในที่สุดเพื่อนคนไทยก็เลิกงานได้เวลาเที่ยวกันซะที
 
แต่มันไม่ค่อยสนุกเลยอ่ะ เพราะเราเตรียมตัวไม่ดี ใส่เสื้อผ้าบางไป
เดินแทบจะก้าวขาไม่ออก เล่นโทรศัพท์ก็ไม่ได้ พอถอดถุงมือ มือก็จะแข็ง Tongue out
เลยเดินเล่นกันได้ไม่นานก่อนจะแยกย้าย ไปหาซื้อดิกแถวชินชนแป๊ปนึง แล้วก็แยกย้าย
พอกลับหอมาก็ติดต่อกับเพื่อนเกาหลีอีกที
เน็ตหอไม่มีนะ เค้ามีสายแลนให้แต่ไม่มีใครเอาโน๊ตบุ้คไป TT
โชคดีว่าอยู่ห้องริมสุดเลนอาศัยไวไฟจากตึกข้างๆได้ น้ำตาจิไหล 55
 
ติดต่อกับเพื่อนเกาหลีได้ก็ออกไปเจอกันแถวๆหน้าม.
โชคดีที่บ้านเค้าอยู่แถวๆนั้น เลยได้เจอ
แต่มันก็เริ่มดึกแล้วร้านกาแฟเลยปิดไปซะเกือบหมด สุดท้ายก็เดินไปคุยไป
เค้าเดินมาส่งเราที่หอแล้วก็ให้ของขวัญมา เป็นขนมที่กล่องสวยมาก แต่รสชาติเอิ่ม... Foot in mouth
(แต่ซึ้งนะ 55555)
ถ่ายรูปกันแชะๆแล้วก็บ๊ายบาย คือทำไมต้องรีบเจอ?
เพราะเค้าเข้ากรม และเป็นช่วงวันหยุดถึงได้กลับบ้าน ซึ่งพรุ่งนี้เค้าจะกลับกรมแล้ว
ไม่งั้นก็ไม่ได้เจอน่ะซิ~
 
(มืดมาก แต่ฉันก็จะถ่าย ฉันสวยไง มืดๆแบบนี้ 55)
 
ขึ้นห้องมาก็จดรายจ่าย (เดี๋ยวเงินไม่พอใช้ ><)
สไกป์กับที่บ้านแล้วก็นานหลับสบาย~

Comment

Comment:

Tweet

ดีจังง อยากไปมั่งง><

#1 By stichziiitdp'' on 2014-04-02 17:02